خانه سوت و کور است
حتى قلم هم حرفى براى گفتن ندارد
بر امواج این حوالى
هیچ زنگى هم به صدا درنمى آید
تنهایى زوزهمى کشد و
انتظار زخمى همیشه سرباز

دیگر کسى نمى آید
من هم که ناى رفتنندارم
تکلیف ام چه خواهد شد؟
نمى دانم، نمى دانم، نمى دانم...

 

 

/ 1 نظر / 5 بازدید
ليلي

یبیب